Dit is het moeilijkste artikel dat ik schrijf. Niet omdat de informatie complex is, maar omdat ik weet dat iemand die dit leest mogelijk op een punt staat waar gokken is veranderd van recreatie in probleem. Als dat voor jou geldt: je bent niet alleen, het is geen schande, en er is hulp beschikbaar die werkt. Laat me je vertellen waar je die vindt.
Elke maand sluiten zich meer dan duizend Belgen vrijwillig uit van kansspelen via EPIS. Meer dan 10.000 in 2025 alleen. Dat zijn duizend mensen per maand die de moed hebben om te zeggen: dit gaat niet goed. De stap die zij zetten, begint vaak bij het herkennen van signalen die ze lang hebben genegeerd.
Zorg voor jezelf op de homepage.
Herken de signalen van problematisch gokken
In mijn jaren van analyse van de goksector heb ik met hulpverleners gesproken die me vertelden welke patronen ze het vaakst zien. Ik deel ze hier niet als diagnostisch instrument – dat is het werk van professionals – maar als oriëntatiepunten die je kunnen helpen om eerlijk naar je eigen gedrag te kijken.
Het eerste signaal is financieel: je besteedt meer aan gokken dan je kunt missen. Niet incidenteel, maar structureel. De wekelijkse verliesgrens van 200 euro in België is een wettelijk vangnet, maar voor veel mensen is 200 euro per week al een bedrag dat hun budget onder druk zet. Als je merkt dat je rekeningen uitstelt, spaargeld aanspreekt of geld leent om te gokken, is dat een helder signaal.
Het tweede signaal is gedragsmatig: je jaagt verlies na. Je hebt 50 euro verloren en je stort opnieuw, niet omdat je wilt spelen maar omdat je het verlies wilt goedmaken. Dat patroon herhaalt zich, en elke keer overtuig je jezelf dat “deze keer” anders wordt. Het rationele deel van je brein weet dat kansen niet veranderen door vorige resultaten. Het emotionele deel weigert dat te accepteren.
Het derde signaal is sociaal: je verbergt je gokgedrag voor de mensen om je heen. Als je liegt over hoeveel je speelt, je stortingsgeschiedenis verbergt of je telefoon wegdraait wanneer iemand meekijkt – dan weet je ergens dat wat je doet niet oké is. Verberging is geen gokstrategie; het is een symptoom.
Het vierde signaal is emotioneel: je voelt irritatie, angst of rusteloosheid wanneer je niet kunt spelen. Als de pauzeknop afgaat of je weekgrens bereikt is en je eerste impuls is om een manier te zoeken om toch te spelen – via een andere operator, een illegale site, een andere betaalmethode – dan is de controle verschoven van jou naar het gokken.
Hulplijnen en organisaties in België
Tom de Clercq, voorzitter van BAGO, benadrukte dat de focus moet liggen op het creëren van een omgeving waarin spelers verantwoord en veilig kunnen deelnemen aan kansspelen. Dat begint bij de beschikbaarheid van hulp voor wie die verantwoordelijkheid niet meer kan dragen.
De Druglijn is het eerste aanspreekpunt. Telefoonnummer 106, gratis en anoniem, beschikbaar op werkdagen. Ondanks de naam dekt de Druglijn ook gokverslaving. Je hoeft niet verslaafd te zijn om te bellen – ook vragen, twijfels en zorgen zijn welkom. De medewerkers zijn getraind om te luisteren zonder te oordelen en om door te verwijzen naar gespecialiseerde hulp als dat nodig is.
Het VAD – Vlaams expertisecentrum Alcohol, Drugs, Psychoactieve medicatie en Gokken – biedt online informatie, zelftests en doorverwijzing. Op hun website vind je een screeningstest die je in vijf minuten een indicatie geeft van je risicoprofiel. Het is geen diagnose, maar het kan het gesprek met jezelf op gang brengen.
De Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg, verspreid over heel Vlaanderen, bieden gespecialiseerde behandeling. De wachttijden variëren per centrum – soms weken, soms maanden – maar de meeste centra bieden een intakegesprek aan waarna een behandelplan wordt opgesteld. In Brussel en Wallonie bestaan vergelijkbare structuren via de CPAS en de centres de santé mentale.
Gokkeninfo.be is een initiatief van de Vlaamse overheid dat specifiek gericht is op gokproblematiek. De site biedt informatie, een zelftest, en directe doorverwijzing naar hulpverlening. Het is laagdrempelig en anoniem.
Wat ik benadruk: de stap naar hulp hoeft niet groot te zijn. Een telefoontje naar 106, een online zelftest, een gesprek met je huisarts – het begint met een eerste stap, en elke eerste stap is de juiste stap.
De rol van EPIS bij het doorbreken van het patroon
EPIS – het uitsluitingsregister dat ik eerder uitgebreid heb beschreven – is geen hulpverlening. Het is een slot op de deur. Maar voor veel spelers is dat slot precies wat nodig is om het patroon te doorbreken.
De registratie via itsme duurt minuten. De uitsluiting gaat direct in. Vanaf dat moment ben je geblokkeerd bij elke legale goksite, bookmaker, casino en speelhal in België. De minimale duur is drie maanden – lang genoeg om afstand te nemen en hulp te zoeken, kort genoeg om niet onoverkomelijk te voelen.
Maar EPIS heeft een beperking die ik eerlijk moet benoemen. Van de zelfuitgesloten spelers gaat 47% verder op niet-gelicentieerde sites. Die sites kennen geen EPIS-check, geen verliesgrens, geen enkele bescherming. De uitsluiting werkt alleen binnen het legale circuit. Als je EPIS gebruikt, doe het dan in combinatie met professionele hulp – niet als vervanging ervan. Het slot op de deur houdt je buiten het casino, maar het verandert niet het patroon dat je naar het casino bracht.
Lees meer over de preventie in ons artikel over verantwoord gokken in België.
Meer weten over hoe het EPIS-systeem werkt en hoe je jezelf registreert? Lees ons artikel over EPIS zelfuitsluiting in België.
